Doğancılık, başta çok cazip bir hobi olarak görünmesine karşın, çok fazla zorluğu olan bir spordur. Ülkemizde birçok insan bu sporu yapmak istesede, insanlara bu işin zorluklarını anlattığımda bir an önce vazgeçiyorlar.Sonuçta yırtıcı kuşlar, sadece önüne yem ve su koyup, başka birşey yapmadan besleyeceğiniz veya kafese kapatabileceğiniz kuşlar değildir. Böyle yapmak isteyen insanlara ben muhabbet kuşu veya kanarya beslemelerini tavsiye ederim.
Doğancılık ve atmacacılık, tüfekle avlanmaktan çok farklı disiplinlerdir.Tüfekle de avlanan bir insan olarak bu iki olguyu tamamen birbirinden ayırmak gerektiğini düşünüyorum. Çünkü doğancılık, baştan sona doğal bir avlanma işidir. Doğada hergün yaşanan av-avcı ilişkisini yakından izleme, dolayısıyla doğanın bir parçası olabilme imkanı sunar doğancıya.Beslediğiniz yırtıcı kuş doğal hayatta her zaman kullandığı içgüdüleriyle hareket eder fakat bu defa ona yön veren doğancıdır.Tüfekle avlanmaktan başka bir farkı da, av hayvanına daha çok kaçma şansı tanınan, daha centilmen bir spor oluşudur. Tüfekle avlanan bir insan, fişekliğindeki fişek sayısı kadar av vurabilir belki ama doğancının kuşuyla yakalayabileceği av sayısı çok sınırlıdır.Doğancılık, insana avlanma sezonu dışında da doğayla başbaşa olma imkanı sunar. Çünkü avlanma sezonu içinde veya dışında kuşunuzu düzenli uçurarak formda tutmanız gerekir. Bunun içinde arabanıza binip, evinizden ve sosyal yaşantınızdan uzaklaşıp, doğanın içine dalmanız gerekir.Bu kadar uğraş ve emeğin sonunda avlanılan hayvan doğancıya verilmiş bir ödül gibidir.......
